Σάββατο, 28 Μαρτίου 2015

ΤΟΥ ΜΑΡΤΗ


Μάρτης, βροχή, ἐπάνω μου  Καμάρα
ὀμπρέλλα ποὺ τὸ τόξο της τανύει∙
θραύεται ἐδῶ  γκρίζα σιχαμάρα,

συστέλλεται καθὼς μὲ περικλείει.
Μάρτης, βροχή, στὸ βάθος  Ῥοτόντα∙
πιὸ φουσκωμένοι ἀπ’τὸ νερό, πιὸ λεῖοι

οἱ τοῖχοι της. Στὰ πέριξ κάτι ὄντα
ποὺ τρέχουν ν’ἀποφύγουν τὶς σταγόνες. 
Νὰ τέμνωνται παράλληλα παρόντα;

Νὰ σύγκλιναν γιὰ λίγο οἱ αἰῶνες;
Τροχοί: κομμένη ἐπαίσχυντα στὰ δύο
σφαδάζει  Ἐγνατία. Χωρὶς κανόνες

 ῥυθμὸ  κυκλοφορία. Ἕνα τοπίο
ἀσύμμετρα θαρρεῖς ζῳγραφισμένο.
Τὰ χρώματα σὲ νόημα ἀναλύω,

ἐκτείνω τὶς γραμμὲς στὸ πεπρωμένο. 
Ματαίως. Τὸν ἑαυτό μου ἀναβάλλω.
Σημεῖο πιὰ φυγῆς δὲν περιμένω:

Μπροστά μου ἀνυπόφορα μεγάλο
ὑψώνεται τὸ ὄχι σου καὶ μοιάζει
τὸ χάλκινο ἀνάστημα τοῦ Τάλω

ποὺ εἴσοδο καὶ ἔξοδο μοῦ φράζει.





ΑΑΡΩΝ ΜΝΗΣΙΒΙΑΔΗΣ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου